Speeches recovered from the Conservative party’s online archive More…

Burns: Cut red tape in the farming industry

Speech to the National Assembly for Wales.

"I am grateful for this opportunity to introduce this debate on the excessive burden of bureaucracy faced by farmers. I was delighted yesterday to hear the Minister for Rural Affairs announce a review; that is in line with our motion, calling on the Welsh Assembly Government to look to substantially reduce red tape in the agricultural industry.

The Welsh Conservatives look forward to continuing this method of influencing Government policy over the coming years.

However, while the Minister's announcement of a review of farm checks is welcome, it has no teeth. I appreciate that our current Minister for Rural Affairs has an innate understanding of the agricultural industry and is supportive and sympathetic, but she inherits a mantle that has been worn for far too long by Governments in Cardiff and in Westminster that have shown themselves to be wholly out of step with the needs, aspirations and drivers of rural people.

The Welsh Conservatives are calling for a programme of work to reduce red tape this year. We need action now and we would seek a commitment in the programme of work that has a tangible end objective, such as a 25 per cent reduction in red tape or a unified programme of inspection between the Government and local authorities.

I do not want to hear the argument that we cannot set the goal as we do not know if it is possible to cut red tape by 25 per cent. We can aim, and if we fail because there is no more red tape to cut, we have done our job—it is an objective achieved.

That is why I cannot support amendment 1 in the name of Carwyn Jones, because it is too woolly, with no timeline and no objectives. This is a call to arms, for we must intervene to save the agricultural industry before it is too late.

There are so many areas that I could mention that I cannot possibly cover them all in the time that I have, so I will concentrate on a few key areas. What does red tape actually mean to a farmer?

Some red tape is wholly necessary—after all, animal health and the health and safety of the public, the consumer, must be paramount. No-one disputes that.

We all put up with some form of red tape, such as to claim child benefit or to be able to drive a car—it is all state-initiated bureaucracy—but this makes it easy for us to say, 'Oh yes, isn't red tape a hassle?' but to not really comprehend how, for some people such as farmers, red tape has an entirely different connotation.

I can think of no other industry where the burden of red tape is so personal, cumbersome and exhaustive and where the consequences of minor error can be so disastrous.

If I had a factory making shirts I would have inspections from the taxman, and possibly from trading standards; if I employed foreign nationals, I would have an inspection to ensure that I was not operating a sweatshop.

Most of the time, the presumption would be that I was running a legitimate business, providing a service and, hopefully, on course to making a profit. Even if I had a bust up with one of the officials, I could lock up my factory and go home to regain sanity.

It is not so in farming. Farmers live in the factory and when they are subject to an inspection, even a benign one, they are already subject to more pressures than normal. Most farm offices are based in the home—very often, work is done from the kitchen table—and that is where many inspectors sit day after day and, in some cases, week after week, asking to examine the minutiae of their business.

The effect on farmers is manifold. Many farms are operated by couples with little or no help. They often have a family to run and kids to get to school as well as feeding the calves, milking, scraping the parlour and mending fences.

From the farmers I know, the farming side alone is a full-time job. If there is an inspection, one of them has to hover around ready to get whatever bit of paperwork the inspector needs while his or her other half tries to do the work of two. They have to leave the stranger in their home while they dash out to help the other move cows or sheep from one field to another; it is personal.

Let us assume that these farmers belong to an agri-environment scheme, a farm assurance scheme and have cattle, some of which produce milk and others that become burgers. There are three excellent outcomes there: environmental protection, consumer confidence and quality assurance and food to feed the nation, or part of it.

That farmer would have different bodies asking for the same information and occasionally using the same inspectors.

The farmer would have a beef inspection, a dairy inspection, a farm assurance inspection, mandatory tuberculosis tests, pre-movement testing, trading standards and meat hygiene inspections and then there are all the inspections and cross-compliance inspections based around the agri-environment schemes and the single farm payment. Many of these inspectors will ask the farmer for the same information time and time again.

There is a farmer in Pembrokeshire whose farm, in 2007, was subject to the following inspections: VAT, an inspection because he was employing eastern Europeans, a farm-assured beef inspection, which looked at some ear tags, passports and movement records, and a farm-assured dairy inspection conducted two to three weeks later by the same inspector, filling out the same form and looking at identical aspects of the dairy unit.

Shortly after the two farm-assurance inspections, he was subject to an inspection by the Food Standards Agency, which duplicated much of what had already been done. During September, he was subject to a full single farm payment cross-compliance inspection—you can barely say it, let alone do it.

The inspection took six weeks to complete and, at one stage, there were four inspectors on the farmyard at the same time, examining different aspects of his business. The inspectors went through the business with what the farmer could only describe as a fine-toothed comb.

While the cross-compliance inspection was in progress, the same farmer also became due for a whole-herd TB test, which was also conducted at the same time. That is one farm and one farmer; multiply that across Wales.

Is this information necessary? Who wants it? What are they going to do with it? Can someone please tell me why, in some schemes, it is necessary to count the number of tree stumps in an unmanaged woodland? Who needs that information and what will they do with it? Or is it a case, like so much information, of the boxes being ticked and then shoved into a drawer? So many of these regulations fly in the face of common sense that it becomes obvious that many are crafted by individuals with little exposure to any part of the agricultural industry.

The Eves report, which was mandated to examine animal health and welfare delivery in England, was published in June 2006, and it noted that:

'The frameworks are legalistic, over-complicated and contain multiple duplications.'

We have the same frameworks in Wales. Who wants all this information? Which state are we talking about? The EU has produced such a mountain of bureaucracy that nations, let alone individuals, can barely withstand the onslaught.

I do not have time to go into some of the nonsense coming out of Brussels, but a major concern is that we take European regulations and then go mad. The Department for Environment, Food and Rural Affairs constantly introduces additional regulations on top of an EU directive. Why?

Do not misunderstand me—we need regulation and we must ensure that it is followed, but it is a question of the how and the why. We must ensure that it is necessary, logical, efficient and fair.

After all, we have a situation where the industry in Wales has suffered financial hardship because of the right and proper restrictions put in place due to the foot and mouth disease outbreak in England. How can the Government then have such a relaxed attitude towards imports from Brazil where foot and mouth disease is endemic?

The European Union's Food and Veterinary Office says that there is no systematic audit system for animal health in Brazil, but we allow imports while curtailing the activities of our own farmers.

Do we have all of the answers? No-one has all of the answers—but we have some of them. We want to see the recommendations of the Eves report actioned here in Wales. We want to get on with a programme of red-tape slashing. We all know what has to be done. Ask Eves, Madders, the National Farmers Union of Wales, the Farmers Union Wales, or any farmer.

We want to see increased information sharing between Whitehall departments, local authorities, the Welsh Assembly Government and other statutory bodies, with the goal of setting up a single inspection body.

We should look at how the Australians have implemented just such a model—it is efficient, and it works, and that is why we will be supporting amendment 3.

We want Wales to become more effective at lobbying Brussels. The European Union will review farm subsidies in 2009, and the budget will be up for negotiation.

We need to be pre-emptive, and to get in there and take advantage of a golden opportunity to reform and modernise the regulations. We cannot leave it to DEFRA—its track record is not good enough.

We want the enforcers of regulations to take a long hard look at their attitudes and at the culture that they engender. There is a tendency to use all these swingeing regulations to corral, nitpick, punish and avoid payment. All too often there is an assumption that the farmer is on the fiddle, and it is all about catching them out and saving money.

Finally, we want farmers, and the industry as a whole, to feel like a valued sector of the nation. We often talk here about factories closing, and groups of people being badly affected.

It is easy to comprehend the hardship facing the employees of Alphasteel (UK) Ltd in Newport, for example—because they are a consolidated group—but it is not so easy to see hardship when it is spread over 8,000 square miles.

There are 37,000 people working in the agricultural industry in Wales, and that does not include all the associated industries. Please think about that when you come to vote. I commend this motion to the Chamber."

"Yr wyf yn ddiolchgar am y cyfle hwn i gyflwyno'r ddadl hon ar fyrdwn gormodol y fiwrocratiaeth sy'n wynebu ffermwyr. Yr oeddwn wrth fy modd ddoe pan glywais y Gweinidog dros Faterion Gwledig yn cyhoeddi adolygiad; mae hynny'n cyd-fynd â'n cynnig, sef galw ar Lywodraeth Cynulliad Cymru i geisio lleihau'n sylweddol y fiwrocratiaeth sydd yn y diwydiant amaethyddol. Mae'r Ceidwadwyr Cymreig yn edrych ymlaen at barhau â'r dull hwn o ddylanwadu ar bolisïau'r Llywodraeth dros y blynyddoedd nesaf.

Fodd bynnag, er y croesewir cyhoeddiad y Gweinidog am adolygiad o archwiliadau fferm, nid oes ganddo ddannedd. Yr wyf yn gwerthfawrogi bod gan ein Gweinidog cyfredol dros Faterion Gwledig ddealltwriaeth reddfol o'r diwydiant amaethyddol a'i bod yn llawn cefnogaeth a chydymdeimlad, ond mae'n etifeddu mantell sydd wedi cael ei gwisgo'n rhy hir gan Lywodraethau yng Nghaerdydd ac yn San Steffan a ddangosodd eu bod yn anghydnaws ag anghenion a dyheadau pobl wledig a'r hyn sy'n eu gyrru.

Mae'r Ceidwadwyr Cymreig yn galw am raglen waith i leihau biwrocratiaeth eleni. Mae angen gweithredu arnom yn awr a byddem yn gofyn am ymrwymiad yn y rhaglen waith sydd ag amcan pendant yn ganlyniad iddo, megis lleihau 25 y cant ar fiwrocratiaeth neu raglen archwiliadau unedig rhwng y Llywodraeth ac awdurdodau lleol. Nid oes arnaf eisiau clywed y ddadl na allwn bennu'r nod gan na wyddwn os yw'n bosibl lleihau 25 y cant ar fiwrocratiaeth.

Gallwn anelu, ac os byddwn yn methu oherwydd nad oes rhagor o fiwrocratiaeth i'w lleihau, yr ydym wedi cyflawni ein gwaith—cyflawnwyd amcan. Dyna pam na allaf gefnogi gwelliant 1 yn enw Carwyn Jones, oherwydd ei fod yn rhy niwlog, nid oes amserlen nac amcanion yn perthyn iddo. Galwad i'r gad yw hwn, oherwydd mae'n rhaid inni gamu i mewn ac achub y diwydiant amaethyddol cyn iddi fod yn rhy hwyr.

Ceir cynifer o feysydd y gallwn grybwyll nad yw'n bosibl imi sôn amdanynt i gyd yn y cyfnod sydd gennyf, felly yr wyf am ganolbwyntio ar ychydig o brif feysydd. Beth mae biwrocratiaeth yn ei olygu i ffermwr mewn gwirionedd?

Mae rhywfaint o fiwrocratiaeth yn hollol angenrheidiol—wedi'r cyfan rhaid i iechyd anifeiliaid, ac iechyd a diogelwch y cyhoedd, y defnyddwyr, fod o'r pwys mwyaf. Nid oes neb yn dadlau yn erbyn hynny.

Yr ydym i gyd yn dioddef biwrocratiaeth ar ryw ffurf, megis ar gyfer hawlio budd-dal plant neu er mwyn cael gyrru car—mae'r cyfan yn fiwrocratiaeth a gychwynnwyd gan y wladwriaeth—ond mae hyn yn ei gwneud yn hawdd inni ddweud, 'O ydy, tydi biwrocratiaeth yn strach?' heb ddeall yn iawn bod gan fiwrocratiaeth arwyddocâd hollol wahanol i rai pobl, megis ffermwyr.

Ni allaf feddwl am ddim un diwydiant arall lle mae byrdwn biwrocratiaeth mor bersonol, mor feichus ac mor flinderus a lle gall canlyniadau gwall bach fod mor drychinebus.

Petai gennyf ffatri yn cynhyrchu crysau byddwn yn cael archwiliadau gan y dyn treth, ac efallai gan safonau masnach; petawn yn cyflogi gwladolion tramor, byddwn yn cael archwiliad i sicrhau nad oeddwn yn rhedeg gweithdy cyflog isel. Gan amlaf, tybid fy mod yn rhedeg busnes cyfreithlon, sy'n darparu gwasanaeth a, gobeithio, ar fin gwneud elw. Hyd yn oed petawn yn cael ffrae gydag un o'r swyddogion, gallwn gau'r drws ar fy ffatri a mynd adref i bwyllo.

Nid felly y mae hi mewn ffermio. Mae ffermwyr yn byw yn y ffatri a phan gânt eu harchwilio, hyd yn oed un hynaws, maent eisoes dan fwy o bwysau na'r arfer. Mae'r rhan fwyaf o swyddfeydd ffermydd yn y cartref—yn aml iawn, caiff gwaith ei wneud ar fwrdd y gegin—a dyna lle bydd nifer o archwilwyr yn eistedd ddydd ar ôl dydd ac, mewn rhai achosion, wythnos ar ôl wythnos, yn gofyn am i archwilio manylion eu busnes.

Mae'r effaith ar ffermwyr yn amrywiol. Caiff nifer o ffermydd eu rhedeg gan gyplau gyda phrin dim help, os o gwbl. Yn aml mae ganddynt deulu i'w redeg a phlant i'w danfon i'r ysgol yn ogystal â bwydo'r lloeau, godro, carthu'r beudy a thrwsio ffensys. O'r ffermwyr yr wyf fi'n eu hadnabod, mae'r ochr ffermio ei hun yn swydd amser llawn.

Os oes archwiliad, rhaid i un ohonynt sefyllian o gwmpas yn barod i gael gafael ar ba ddarn bynnag o bapur y mae ei angen ar yr archwilydd wrth i'w hanner arall geisio cyflawni gwaith dau. Rhaid iddynt adael yr unigolyn dieithr yn eu cartref wrth iddynt frysio allan i helpu'r llall i symud y gwartheg neu'r defaid o un cae i'r llall; mae'n bersonol.

Gadewch inni dybio bod y ffermwyr hyn yn perthyn i gynllun amaeth-amgylchedd, cynllun gwarant fferm a bod ganddynt wartheg, rhai ohonynt sy'n cynhyrchu llaeth ac eraill a ddaw'n fyrgyrs. Ceir tri chanlyniad gwych yn y fan honno; gwarchodaeth amgylcheddol, hyder defnyddwyr a sicrhau ansawdd a bwyd i fwydo'r genedl, neu ran ohoni.

Byddai'r ffermwr hwnnw'n cael cyrff gwahanol yn gofyn am yr un wybodaeth ac o bryd i'w gilydd yn defnyddio'r un archwilwyr. Byddai'r ffermwr yn cael archwiliad eidion, archwiliad llaeth, archwiliad gwarant fferm, profion tiwbercwlosis gorfodol, profion cyn symud, archwiliadau safonau masnach a hylendid cig ac wedyn ceir yr holl archwiliadau ac archwiliadau trawsgydymffurfio sy'n ymwneud â chynlluniau amaeth-amgylchedd a'r taliad sengl. Bydd nifer o'r archwilwyr hyn yn gofyn i'r ffermwr am yr un wybodaeth dro ar ôl tro.

Ceir ffermwr yn sir Benfro a gafodd yr archwiliadau canlynol ar ei fferm yn ystod 2007; TAW, archwiliad oherwydd ei fod yn cyflogi pobl o ddwyrain Ewrop, archwiliad eidion gwarant fferm, a oedd yn edrych ar rai tagiau clust, pasportau a chofnodion symudiadau, ac archwiliad llaeth gwarant fferm a gynhaliwyd ddwy neu dair wythnos yn ddiweddarach gan yr un arolygydd, a oedd yn golygu llenwi'r un ffurflen ac edrych ar union yr un agweddau ar yr uned laeth.

Yn fuan ar ôl y ddau archwiliad gwarant fferm, cafodd archwiliad gan yr Asiantaeth Safonau Bwyd, a ddyblygodd lawer o'r hyn yr oedd eisoes wedi'i wneud. Yn ystod mis Medi, cafodd archwiliad trawsgydymffurfio taliad sengl llawn—prin y gallwch ei ynganu, heb sôn am ei gyflawni. Cymerwyd chwe wythnos i gwblhau'r archwiliad ac, ar un adeg, yr oedd pedwar archwilydd ar fuarth y fferm ar yr un pryd, yn archwilio agweddau gwahanol ar ei fusnes.

Aeth yr archwilwyr drwy'r busnes gyda chrib mân oedd yr unig ddisgrifiad y gallai'r ffermwr ei roi. Pan oedd yr archwiliad trawsgydymffurfio ar waith, yr oedd yr un ffermwr i fod i gael prawf TB ar gyfer y fuches gyfan, a gynhaliwyd ar yr un pryd. Un fferm yw honno ac un ffermwr; lluosogwch hynny ledled Cymru.

A yw'r wybodaeth hon yn angenrheidiol? Pwy sydd eisiau'r wybodaeth hon? Beth fyddant yn ei wneud â hi? A all rhywun ddweud wrthyf pam mae angen, mewn rhai cynlluniau, cyfrif nifer y boncyffion coed mewn coetir na chaiff ei reoli? Pwy sydd angen y wybodaeth honno a beth fyddant yn ei wneud â hi? Neu a oes gennym achos yma, yn yr un modd â gyda chymaint o wybodaeth, o dicio'r blychau a thaflu'r papur mewn drôr wedyn?

Mae cynifer o'r rheoliadau hyn yn mynd yn groes i synnwyr cyffredin ei bod yn amlwg iddynt gael eu llunio gan unigolion sydd â phrin ddim profiad o unrhyw ran o'r diwydiant amaethyddol. Cyhoeddwyd adroddiad Eves ym mis Mehefin 2006. Cafodd yr adroddiad fandad i archwilio darparu iechyd a lles anifeiliaid yn Lloegr, a nododd yr adroddiad hwnnw:

Mae'r fframweithiau'n ddeddfol, yn rhy gymhleth ac yn dyblygu nifer o bethau.

Mae'r un fframweithiau gennym yng Nghymru. Pwy sydd eisiau'r holl wybodaeth hon? Pa wladwriaeth yr ydym yn sôn amdani? Mae'r UE wedi cynhyrchu cymaint o fiwrocratiaeth mai prin y gall gwledydd, heb sôn am unigolion, wrthsefyll y don. Nid oes gennyf amser i drafod rhywfaint o'r nonsens a ddaw o Frwsel, ond pryder mawr yw ein bod yn cymryd rheoliadau Ewropeaidd ac wedyn yn mynd yn wallgof. Mae Adran yr Amgylchedd, Bwyd a Materion Gwledig yn cyflwyno rheoliadau ychwanegol yn gyson ar ben cyfarwyddebau'r UE. Pam?

Peidiwch â'm camddeall—mae angen rheoliadau arnom a rhaid inni sicrhau y glynir wrthynt, ond mae a wnelo hyn â'r sut a'r pam. Rhaid inni sicrhau eu bod yn angenrheidiol, yn rhesymegol, yn effeithlon ac yn deg. Wedi'r cyfan, mae gennym sefyllfa lle mae'r diwydiant yng Nghymru wedi dioddef caledi ariannol oherwydd y cyfyngiadau iawn a phriodol a roddwyd ar waith yn ystod yr achosion o glwy'r traed a'r genau yn Lloegr. Sut y gall y Llywodraeth wedyn fod ag agwedd mor ddidaro at fewnforion o Frasil lle mae clwy'r traed a'r genau yn endemig?

Dywed Swyddfa Bwyd a Milfeddygaeth yr Undeb Ewropeaidd nad oes system archwilio systematig ar gyfer iechyd anifeiliaid ym Mrasil, ond yr ydym yn caniatáu mewnforion ar yr un pryd â chwtogi ar weithgareddau ein ffermwyr ein hunain.

A yw'r holl atebion gennym? Nid oes gan neb yr holl atebion—ond mae rhywfaint ohonynt gennym. Mae arnom eisiau gweld argymhellion adroddiad Eves yn cael eu rhoi ar waith yma yng Nghymru. Mae arnom eisiau bwrw ymlaen â rhaglen o ddileu biwrocratiaeth. Yr ydym i gyd yn gwybod yr hyn y mae'n rhaid ei wneud. Holwch Eves, Undeb Cenedlaethol Amaethwyr Cymru, Undeb Amaethwyr Cymru neu unrhyw ffermwr.

Mae arnom eisiau gweld rhagor o rannu gwybodaeth rhwng adrannau yn Whitehall, awdurdodau lleol, Llywodraeth Cynulliad Cymru a chyrff statudol eraill, gyda'r nod o sefydlu un corff archwilio. Dylem edrych ar sut y mae'r Awstraliaid wedi gweithredu model o'r fath—mae'n effeithlon ac mae'n gweithio, a dyna pam fyddwn yn cefnogi gwelliant 3.

Yr ydym am i Gymru allu lobïo Brwsel yn fwy effeithiol. Bydd yr Undeb Ewropeaidd yn adolygu cymorthdaliadau ffermydd yn 2009, a bydd modd trafod y gyllideb. Mae angen inni achub y blaen, a bwrw iddi a manteisio ar gyfle euraid i ddiwygio a moderneiddio'r rheoliadau. Ni allwn adael hyn i DEFRA—nid yw ei record yn ddigon da.

Yr ydym am i'r rheiny sy'n gorfodi rheoliadau edrych yn ofalus ar eu hagweddau ac ar y diwylliant y maent yn ei feithrin. Ceir tueddiad i ddefnyddio'r holl reoliadau llethol hyn i gorlannu, i bigo beiau, i gosbi ac i osgoi talu. Yn rhy aml o lawer ceir tybiaeth bod y ffermwr yn pluo ei nyth, ac mae'r cyfan yn ymwneud â'u dal nhw'n gwneud hynny ac arbed arian.

Yn olaf, yr ydym am i ffermwyr, a'r diwydiant yn ei gyfanrwydd, deimlo eu bod yn sector o'r genedl a werthfawrogir. Byddwn yn aml yn siarad yma am ffatrïoedd yn cau a grwpiau o bobl yr effeithir yn andwyol arnynt.

Hawdd yw deall y caledi sy'n wynebu gweithwyr Alphasteel (DU) Cyf yng Nghasnewydd, er enghraifft—oherwydd eu bod yn grwp cyfun—ond nid yw mor rhwydd gweld caledi pan fydd wedi'i ledaenu dros 8,000 milltir sgwâr. Mae dros 37,000 o bobl yn gweithio yn y diwydiant amaethyddol yng Nghymru, ac nid yw hynny'n cynnwys yr holl ddiwydiannau cysylltiedig. A fyddech gystal ag ystyried hynny pan fyddwch yn pleidleisio. Yr wyf yn cymeradwyo'r cynnig hwn i'r Siambr."

Keyboard shortcuts

j previous speech k next speech