Speeches recovered from the Conservative party’s online archive More…

Glyn Davies: Labour puts self-interest before Welsh countryside

Speech to the National Assembly for Wales.

"I would like to begin by emphasising what the motion is not about. It is not a challenge to the general principle of incorporation of quangos into the civil service, even if we strongly disagree with the First Minister's approach in handling discussion about this matter.

Assembly Members should have been much more involved in such an important debate. The First Minister and, indeed, other Ministers talk often about the importance of having an evidence base for decisions, but completely ignore any recourse to evidence or discussion when it suits them.

That is not the issue that we are raising in the debate today. The purpose of our motion is to stop the Assembly Government wielding its incorporation agenda as an ideological sledgehammer to inflict seriously damaging consequences on a genuinely successful Welsh story, which over the past 10 years has greatly benefited the Welsh environment.

I will comment briefly on both amendments. I have some sympathy with the Plaid Cymru amendment in that it calls for evidence-based consideration, which should have taken place before any decision was made.

However, it prejudges the outcome of such research by effectively calling for the incorporation of the Countryside Council for Wales and the Environment Agency into the civil service, or at least large parts of their responsibilities, before even considering this evidence.

Therefore, we cannot support this amendment. We will support the Liberal Democrat amendments, although their link to the motion is somewhat tenuous, but both are important in their own right.

It is important to set out the historical context in which, I believe, this issue should be considered.

Throughout the 30 years between its inception in the 1960s and the early 1990s, the common agricultural policy was focused almost wholly on production, with almost no environmental considerations.

By the early 1990s, there was a widely held view, with which I strongly agreed, that there would have to be change.

At the time, the Welsh Office's new advisory body on countryside issues, the Countryside Council for Wales, was becoming increasingly concerned about the negative impact of the CAP on the Welsh environment.

I vividly recall a meeting in 1992 with the then CCW chair, Mr Michael Griffiths, at the Royal Welsh Show, when he floated with me his ideas for a new innovation, an agri-environment scheme that would seek to change the nature of farming in Wales, making the industry much more sympathetic to the environment, through rewarding good environmental management.

I thoroughly approved of, and encouraged the CCW to develop, this highly innovative proposal, as did many others.

There was a two-year gestation period, the Welsh Office approved it, and Tir Cymen, a pilot scheme, which was to operate discretely in three areas of Wales, was born in 1994.

The scheme proved a brilliant success, and, in the late 1990s, the Labour Government extended it, with all-party support, to the whole of Wales, under the name of Tir Gofal.

The crucial point is that this agenda was formulated, developed and implemented by the Countryside Council for Wales; it was not, as some would have us believe today, a Welsh Office proposal that the CCW was asked to deliver.

It transformed the way in which public investment is used to structure land management policies.

Not only did this new principle underpin the distribution of public money within the common agricultural policy in return for environmental benefit, it has also fundamentally changed the culture within the Countryside Council for Wales and its relationship with its customers, the farmers and land managers.

It transformed the role of the Countryside Council for Wales from being one of regulation to one of positive engagement with farmers and other land managers, who deliver countryside management.

It changed farmers' and other land managers' perception of the Countryside Council for Wales from being negative, and being a regulator, to being much more positive, and being a partner that people welcomed working with.

I was deeply disappointed to hear the Minister tell us, in a committee meeting last week, that he wanted the CCW to return to its former, limited, regulatory role.

Tir Gofal has been a brilliant success story, which Wales can be truly proud of. It is widely described as the best agri-environment scheme in Europe, and probably in the world, and it has exceptionally low administration costs.

The only restraint on its success has been the amount of money that the Government has been able to make available for the scheme.

Tir Gofal is at the heart of the Government's plans for the future of land management, and all parties in the Assembly support this strategy.

I was shocked when I first heard that the Government intended to put all this at risk by taking responsibility for delivering Tir Gofal away from the Countryside Council for Wales.

About 60 project officers work within CCW, delivering this scheme, transforming the way in which the countryside is farmed and underpinning the partnership relationship that the CCW now enjoys with individuals and businesses that manage the land of Wales.

The Government wants to transfer these 60 officers into the civil service. That is all that we are talking about: 60 project officers. This is utterly incomprehensible. It is driven by a misguided, misplaced ideology.

We see a willingness to sacrifice a world-renowned, made-in-Wales agri-environment scheme on the altar of ideology.

The Minister seems to have two reasons for this castration of the CCW as we know it. He has looked entirely unconvincing when advancing these reasons, and I strongly suspect that the First Minister has a firm grip on the Minister's arm—halfway up his back; or perhaps it might be his officials.

First, he claims that it is a tidying-up exercise, because, in future, all other agri-environment schemes will be run by the civil service, and therefore it must follow that Tir Gofal should also be run in-house. That does not follow.

I am not even sure that his reasoning is strictly true, because I understand that the management of the Tir Cymen pilot scheme still has three years to run and is not being taken in.

The Minister's case is further undermined by the great success of Tir Gofal, at a time when other agri-environment schemes were being managed and run by the civil service, incidentally with massively higher administration costs.

There is no reason why the sort of arrangements that have proved so successful over the last seven years should not continue.

This theoretical tidying-up argument is being used by the Minister to cloak the total absence of any reason that stands up to detailed inspection.

Secondly, the Minister has conveniently found a proposal, emanating from within the European Union, that says that there should be only one paying agency in Wales.

I have to accept that if the EU insisted that there must only be one agency, the Government's arm would be strengthened.

However, my understanding is that the EU is saying that there should be one agency. It would be interesting to know how the Minister is going to arrange Forestry Commission grants in Wales if he puts this forward as an argument.

I strongly suspect that the Minister has been searching for some fig leaf to cover his inadequacy and to justify the unjustifiable.

Along with many other Members and people who truly care for the Welsh countryside and want to see the land of Wales managed in the interests of the environment, I believe that the Government is making a huge mistake in incorporating the responsibility for Tir Gofal into the civil service.

I hope, even at this late stage, that the Government will think again."

"Carwn ddechrau drwy nodi'r hyn nad yw'r cynnig yn ymwneud ag ef. Nid yw'n her i'r egwyddor gyffredinol o ymgorffori cwangos yn y gwasanaeth sifil, hyd yn oed os anghytunwn yn gryf â dull y Prif Weinidog o drin trafodaeth ynghylch y mater hwn.

Dylid bod wedi cynnwys Aelodau'r Cynulliad i fwy o raddau o lawer mewn dadl mor bwysig. Mae'r Prif Weinidog ac, yn wir, Gweinidogion eraill yn sôn yn aml am y pwysigrwydd o gael sylfaen dystiolaeth ar gyfer penderfyniadau, ond yn llwyr anwybyddu unrhyw apêl at dystiolaeth neu drafodaeth pan yw hynny'n gyfleus iddynt.

Nid hwnnw yw'r mater yr ydym yn ei godi yn y ddadl heddiw. Pwrpas ein cynnig yw atal Llywodraeth y Cynulliad rhag defnyddio ei hagenda ar ymgorffori fel gordd ideolegol i beri niwed difrifol i rywbeth sydd â hanes o lwyddiant gwirioneddol yng Nghymru, a fu o fudd mawr i'r amgylchedd yng Nghymru dros y 10 mlynedd diwethaf.

Gwnaf sylw'n fyr am y ddau welliant. Mae gennyf beth cydymdeimlad â gwelliant Plaid Cymru gan ei fod yn gofyn am ystyried hyn ar sail tystiolaeth, fel y dylid bod wedi gwneud cyn dod i unrhyw benderfyniad.

Fodd bynnag, mae'n rhagfarnu canlyniad ymchwil o'r fath drwy alw i bob pwrpas am ymgorffori Cyngor Cefn Gwlad Cymru ac Asiantaeth yr Amgylchedd yn y gwasanaeth sifil, neu rannau helaeth o'u cyfrifoldebau o leiaf, cyn ystyried y dystiolaeth hon hyd yn oed. Gan hynny, ni allwn gefnogi'r gwelliant hwn.

Cefnogwn welliannau'r Democratiaid Rhyddfrydol, er bod y cysylltiad rhyngddynt a'r cynnig braidd yn denau, ond mae'r ddau'n bwysig yn eu hanfod.

Mae'n bwysig cyflwyno'r cyd-destun hanesyddol y credaf y dylid ystyried y mater hwn ynddo. Drwy gydol y 30 mlynedd rhwng ei sefydlu yn y 1960au a dechrau'r 1990au, yr oedd y polisi amaethyddol cyffredin yn ymwneud yn gyfan gwbl bron â chynhyrchu, heb unrhyw ystyriaethau amgylcheddol o gwbl bron.

Erbyn dechrau'r 1990au, yr oedd barn gyffredin, y cytunais yn fawr â hi, y byddai'n rhaid cael newid. Ar y pryd, yr oedd corff ymgynghorol newydd y Swyddfa Gymreig ar faterion cefn gwlad, Cyngor Cefn Gwlad Cymru, yn mynd yn fwyfwy pryderus ynghylch effaith negyddol y PAC ar yr amgylchedd yng Nghymru.

Mae gennyf gof byw am gyfarfod yn 1992 gyda chadeirydd y cyngor ar y pryd, Mr Michael Griffiths, yn y Sioe Amaethyddol Frenhinol, pan soniodd wrthyf am ei syniadau ar gyfer menter newydd, cynllun amaeth-amgylchedd a fyddai'n ceisio newid natur ffermio yng Nghymru, gan beri i'r diwydiant fod yn llawer mwy ystyriol o'r amgylchedd, drwy wobrwyo rheolaeth dda ar yr amgylchedd.

Llwyr gymeradwyais y cynnig tra arloesol hwn ac annog Cyngor Cefn Gwlad Cymru i'w ddatblygu, fel y gwnaeth llawer o rai eraill. Cafwyd dwy flynedd o baratoi, fe'i cymeradwywyd gan y Swyddfa Gymreig, a rhoddwyd bod i Tir Cymen, cynllun peilot, a oedd i'w roi ar waith mewn tair ardal ar wahân yng Nghymru, yn 1994.

Profodd y cynllun yn llwyddiant aruthrol, ac, ar ddiwedd y 1990au, fe'i hestynnwyd gan y Llywodraeth Lafur, gyda chefnogaeth yr holl bleidiau, i gynnwys Cymru gyfan, dan yr enw Tir Gofal.

Y pwynt hollbwysig yw bod yr agenda hon wedi'i ffurfio, ei datblygu a'i rhoi ar waith gan Gyngor Cefn Gwlad Cymru; nid ydoedd, fel y carai rhai inni gredu heddiw, yn gynnig gan y Swyddfa Gymreig y gofynnwyd i Gyngor Cefn Gwlad Cymru ei gyflawni.

Gweddnewidiodd y modd y defnyddir buddsoddiad cyhoeddus i lunio polisïau rheoli tir. Yn ogystal â bod yn sail i'r dull o ddosbarthu arian cyhoeddus dan y polisi amaethyddol cyffredin yn gyfnewid am fuddion amgylcheddol, mae'r egwyddor newydd hon wedi peri newid sylfaenol yn arferion Cyngor Cefn Gwlad Cymru ac yn ei berthynas â'i gwsmeriaid, y ffermwyr a'r rheolwyr tir.

Gweddnewidiodd rôl Cyngor Cefn Gwlad Cymru o fod yn un sydd yn ymwneud â rheoleiddio i fod yn un lle yr ymwneir yn gadarnhaol â ffermwyr a rheolwyr tir eraill, sydd yn rheoli cefn gwlad.

Mae wedi newid canfyddiad ffermwyr a rheolwyr tir eraill o Gyngor Cefn Gwlad Cymru o fod yn negyddol, gan ei ystyried yn gorff rheoleiddio, i fod yn llawer mwy cadarnhaol, gan ei weld yn bartner y mae pobl yn falch o gydweithio ag ef.

Siom fawr i mi oedd clywed y Gweinidog yn dweud wrthym, mewn cyfarfod pwyllgor yr wythnos diwethaf, ei fod am weld Cyngor Cefn Gwlad Cymru'n troi'n ôl at y rôl reoliadol, gyfyng a oedd ganddo o'r blaen.

Bu Tir Gofal yn llwyddiant aruthrol, y gall Cymru ymfalchïo ynddo. Cyfeirir ato gan lawer fel y cynllun amaeth-amgylchedd gorau yn Ewrop, ac yn y byd o bosibl, ac mae'r costau ar gyfer ei weinyddu'n eithriadol o isel. Yr unig beth sydd wedi cyfyngu ar ei lwyddiant yw'r swm o arian y mae'r Llywodraeth wedi gallu ei ddarparu ar gyfer y cynllun.

Mae Tir Gofal wrth wraidd cynlluniau'r Llywodraeth ar gyfer rheoli tir yn y dyfodol, ac mae'r holl bleidiau yn y Cynulliad yn cefnogi'r strategaeth hon.

Cefais ysgytwad pan glywais gyntaf fod y Llywodraeth yn bwriadu peryglu hyn oll drwy gymryd y cyfrifoldeb dros redeg Tir Gofal oddi wrth Gyngor Cefn Gwlad Cymru.

Mae tua 60 o swyddogion prosiect yn gweithio yng Nghyngor Cefn Gwlad Cymru, gan redeg y cynllun hwn, a gweddnewid y dull o ffermio yng nghefn gwlad a chynnal y berthynas ar ffurf partneriaeth sydd gan y cyngor yn awr ag unigolion a busnesau sydd yn rheoli tir Cymru.

Mae'r Llywodraeth yn dymuno trosglwyddo'r 60 swyddog hyn i'r gwasanaeth sifil. Dyna'r cwbl yr ydym yn sôn amdano: 60 o swyddogion prosiect. Mae hyn yn hollol annealladwy. Fe'i hysgogir gan ideoleg gyfeiliornus ac annoeth.

Gwelwn barodrwydd i aberthu cynllun amaeth-amgylchedd byd-enwog a wnaethphwyd yng Nghymru ar allor ideoleg.

Ymddengys fod gan y Gweinidog ddau reswm dros dorri ar Gyngor Cefn Gwlad Cymru fel yr ydym ni'n ei adnabod.

Ymddangosodd yn hollol anargyhoeddiadol wrth gyflwyno'r rhesymau hyn, ac yr wyf yn tybio'n gryf bod gafael y Prif Weinidog yn gadarn ar fraich y Gweinidog—hanner ffordd i fyny ei gefn; neu efallai mai ei swyddogion sydd wrthi.

Yn gyntaf, honna mai mater o dacluso pethau ydyw, oherwydd, yn y dyfodol, caiff pob cynllun amaeth-amgylcheddol ei gynnal gan y gwasanaeth sifil, ac felly mae'n dilyn o reidrwydd y dylid cynnal Tir Gofal yn fewnol hefyd.

Nid yw hynny'n dilyn. Nid wyf yn sicr a yw ei resymeg yn fanwl gywir hyd yn oed, gan y deallaf fod tair blynedd yn dal yn weddill o ran rheolaeth y cynllun treialu Tir Cymen ac nid yw'n cael ei ymgorffori.

Tanseilir rhagor ar achos y Gweinidog gan lwyddiant mawr Tir Gofal, ar adeg pan gâi cynlluniau amaeth-amgylcheddol eraill eu rheoli a'u cynnal gan y gwasanaeth sifil, a hynny gyda llaw gyda chostau gweinyddol llawer iawn yn uwch.

Nid oes rheswm dros beidio â pharhau â'r mathau o drefniadau a fu mor llwyddiannus dros y saith mlynedd diwethaf.

Mae'r Gweinidog yn defnyddio'r ddadl ddamcaniaethol ynglyn â thacluso i gelu'r ffaith nad oes rheswm yn y byd a allai sefyll yng ngoleuni archwiliad manwl.

Yn ail, yn gyfleus ddigon mae'r Gweinidog wedi dod o hyd i gynnig, sy'n dod o'r Undeb Ewropeaidd, a ddywed na ddylai fod ond un asiantaeth dalu yng Nghymru.

Rhaid imi dderbyn petai'r Undeb Ewropeaidd yn mynnu na fyddai ond un asiantaeth, y byddai achos y Llywodraeth yn gryfach. Fodd bynnag, yn ôl a ddeallaf yr hyn y mae'r Undeb Ewropeaidd yn ei ddweud yw y dylai fod un asiantaeth.

Byddai'n ddiddorol gwybod sut y mae'r Gweinidog am drefnu grantiau'r Comisiwn Coedwigaeth yng Nghymru os yw'n cyflwyno dadl fel hon.

Tybiaf yn gryf y bu'r Gweinidog yn chwilio am ryw ddeilen ffigys i gelu ei annigonolrwydd ac i gyfiawnhau'r hyn na ellir ei gyfiawnhau.

Ar y cyd â llawer o Aelodau a phobl eraill y mae cefn gwlad Cymru o'r pwys mwyaf iddynt ac sydd am weld tir Cymru'n cael ei reoli er budd yr amgylchedd, credaf fod y Llywodraeth yn gwneud camgymeriad anferth wrth ymgorffori'r cyfrifoldeb dros Dir Gofal yn y gwasanaeth sifil.

Gobeithiaf, hyd yn oed yn awr a hithau mor hwyr, y gwnaiff y Llywodraeth ailfeddwl."

Keyboard shortcuts

j previous speech k next speech